Czas Wielkiej Nocy

Do czasów współczesnych podjęto wiele rozważań dotyczących istoty Wielkiej Nocy, symboliki, znaczenia, ale również źródła samej tradycji. Kopaliński w swoich opracowaniach pisze, iż częstą domeną chrześcijaństwa jest czerpanie z kultu tradycji Pogan przy zastosowaniu całkowitej odwrotności ówczesnej symboliki. W tym kontekście warto nawiązać do zajączka wielkanocnego kultywowanego do dziś w Niemczech – tamtejsza tradycja głosi, iż zwierzę przynosi wymarzone prezenty, stąd też rodzice ukrywają dzieciom prezenty w różnych kryjówkach.

Sięgając do dokumentów można odnaleźć zapiski, które wyjaśniają datę uroczystości oraz jej znaczenie. Wg źródeł wydarzenia miały miejsce z 20 na 21 marca, co pokrywa się nam z datą astronomicznego przesilenia wiosennego, co miało również symbolikę przemiany, wg przesłanek uroczystość pierwotnie miałaby się zbiegać ze świętem Paschy. Przy okazji tych rozważań warto sięgnąć do samej etymologii Wielkiej Nocy – niektóre z nich nawiązują do bogini niebios Beltis, a inne ponownie nawiązują do istoty przesilenia i jego znaczenia w korelacji – natura, a człowiek.

Stąd zdaniem wielu badaczy operujemy wyrażeniem Wielka Noc. Sporo do naszego zagadnienia wnosi także tradycja posiadająca korzenie ugruntowane w tradycji słowiańskiej, wspomina i zwraca uwagę na upamiętnianie przesilenia wiosennego przez przodków. Jare Gody na cześć Jaryły – słowiański bóg płodności. Data święta przypadała w pierwszą niedzielę wypadającą po równonocy pełni księżyca.

W tym dniu odbywały się wielkie biesiady, wybory najpiękniejszych dziewcząt tudzież pierwszy siew. Kolejny dzień był poświęcany kultywowaniem pamięci o zmarłych. Kolejnym jak wydaje się ważnym elementem nawiązujących do czasów praprzodków jest bezwątpienia topienie Marzanny, jak łatwo można dostrzec również ma to silny związek z istotą przesilenia wiosennego. Obok tej tradycji nie sposób pominąć tamtejszego znaczenia lanego poniedziałku, uczestniczący w zatapianiu Marzanny w kolejnym dniu obmywali się w wodzie i zanosili gorliwe modlitwy, co miało być ich źródłem sił na kolejny rok.

Środa popielcowa rozpoczyna najważniejszy okres w liturgii Kościoła – okres Wielkiego Postu. Zwyczaj narodził się już w IV wieku i do X objęte mogły skorzystać z niego wyłącznie osoby publicznie odprawiające pokutę. Głównym przesłaniem Kościoła poprzez Popielec jest wspomnienie śmierci i przemijania człowieka, bowiem „z prochu powstałeś i w proch się obrócisz”. Refleksja przybliża wiernym nie tyle wartość życia ziemskiego, co podkreśla, iż człowiek poprzez swoją ziemską wędrówkę zdobywa życie wieczne będące źródłem nieskończonego szczęścia. Symbolika postu ma ogromne znaczenie dla chrześcijan, albowiem jest drogą i szansą ku nawiązaniu prawdziwej łączności z Chrystusem, która pozwala nam nie tylko umocnić naszą więź z Bogiem, ale przede wszystkim odnaleźć go ponownie w naszym życiu, odczuwając bożą bliskość czy miłość

Śmigus Dyngus w znaczeniu ściśle religijnym symbolizuje obmycie się z grzechu, który niszczy naszą relację z Bogiem. Jajko w kontekście Świąt Wielkanocnych jest jednym z ważniejszych symboli dla wierzących chrześcijan gdyż nosi znamię odrodzenia, a więc życia, rozpoczęcia czegoś nowego. Jak łatwo można się domyślić ma to silny związek ze zmartwychwstaniem. Symbolika wskazuje nam, że moment przejścia z życia ziemskiego jest tylko początkiem do czegoś znacznie większego. Liczne źródła wskazują, że także w obrzędach przedchrześcijańskich jajko miało bardzo ważną symbolikę, którą była nadzieja. Kolorem pisanek niosącym największe przesłanie jest czerwień, symbolizuje ona nie tylko miłość Boga do świata, ale także zwycięstwo umęczonego Chrystusa nad śmiercią poprzez którą zbawił świat.

Aby odprężyć się podczas świąt, spraw sobie prezent – kupując malownicze fototapety ze zdjęcia, przedstawiające malownicze krajobrazy, będące prawdziwymi unikatami na świecie – pomoże Ci w tym oferta YVONNE DROPIŃSKI już dziś!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *